Sara is nieuwsgierig

Sara loopt in het bos. Het is warm en vredig. Eekhoorntjes springen van tak naar tak. Elfjes dwarrelen speels om haar heen. Kabouterdorpen verschijnen overal langs het pad. Zo wonderlijk! Een stukje verderop wordt een klein stukje bos verlicht. De zilveren maan zet het helemaal in het licht. Een mooie, bijzondere, magische straal verlicht deze plek. Marlinde loopt naar deze plek toe. Ze wordt steeds nieuwsgieriger en vrolijker. Wat voor iets wonderlijks mag er nu weer gebeuren?Er zijn al zoveel mooie dingen gebeurd sinds ze de kabouters en elfjes kan zien. Zo wonderlijk! Eindelijk heeft ze bevestiging dat ze echt bestaan. Ze wist het wel, maar toch.Sara loopt met haar mee. Zij wil nu ook wel die elfjes en kabouters zien. Echt geloven doet ze nog niet. Maar het is wel mooi. Wel heeft ze gemerkt dat Marlinde de laatste tijd vrolijker is, steviger in haar schoenen staat, meer doet waar ze blij van wordt. Tegen iedereen wonderlijke avonturen over de elfjes en de kabouters. Ook al lachen ze haar uit. Het is dan net of ze gesteund wordt, door iets dat ze niet kunnen zien. Marlinde lacht dan en gaat vrolijk verder met spelen of vertellen, het maakt niet uit.Sara wil dat ook wel. Ze voelt zich een beetje onzeker als mensen haar niet zien en serieus nemen….. Zo mijmert ze nog wat verder.Marlinde staat stil. Er staat een mooie grote boom in het midden. Er hangen allemaal verschillende kleuren bladeren in de boom. Rood, geel, groen. Zo magisch in dit zilveren licht. Langzaam gaat ze bij de boom zitten op het groene gras. Heel zachtjes begint ze liefelijk te zingen en opent haar hart in gedachten steeds verder en verder. Zo kan alle liefde in haar hart naar buiten stromen. Wordt de omgeving nog mooier en magischer. Zo wordt alles aangeraakt door liefde. Dat is zo mooi! Dat heeft ze van de elfjes geleerd en nog veel meer.Langzaam ziet ze een kabouter verschijnen. Hij zit midden op een bloem en gaat op een fluit spelen. Wat klinkt dat mooi! Marlinde voelt zich nog vrolijker als ze blijft zingen. Dan flitsen er allemaal lichtjes om haar heen. Dat zijn de elfjes die haar welkom heten in dit magische bos. Samen dansen en zingen ze in het rond. Het voelt steeds magischer aan. Wat is Marlinde toch blij. ook de dieren in het bos voelen en horen dit. Steeds meer en meer dieren komen naar deze magische plek om feest te vieren. Te vieren dat moeder aarde liefde is, vrede is, wijsheid is en voor iedereen en alles zorgt. Er is overvloed voor iedereen, je hoeft alleen je hart te openen, zo mooi!Heerlijk zo zou Marlinde uren kunnen dansen en zingen. Ze geniet hier zo van. Ze is altijd vrolijk als ze hier is geweest. Dan stopt opeens de muziek.Een grote statige elf met lichtgevende, kronkelige staf gaat op een bijzonder stukje boomstam zitten.Luister, luister allemaal!Vandaag zijn er mensen aan de andere kant van het bos gekomen. Met grote machines en zagen. Met hun lompe laarzen trappen ze alles kapot. Kijken niet naar de muizen en vogels die hard moeten wegrennen. Zoeken de mooiste en magische bomen uit. De bomen die het belangrijkst zijn. Die het meeste informatie hebben. Die weten hoe je het bos gezond houdt. Die onderdak bieden voor ons en heel veel dieren. Die bomen zoeken ze uit en kappen deze dan om. Niet beseffende dat het levende wezens zijn en dat ze zo een hele leefomgeving kapot maken.Dit moet stoppen!Er ontstaat een druk geroezemoes. Iedereen praat door elkaar. Marlinde begint zachtjes te zingen. Heel lief en mooi. Iedereen wordt weer rustig en luistert naar Marlinde.Marlinde begint te praten:Ja, dit is heel erg. Maar wij kunnen hier iets aan doen. Weet je, sinds ik jullie kan zien praat ik steeds meer en meer over jullie, tegen de mensen. Sommige willen mij geloven en andere lachen mij uit. Dat maakt mij niets uit. Ik voel mij vrolijk en blij als ik over jullie vertel. Dat is het enigste dat telt. Sommige worden zelfs nieuwsgierig en willen jullie zien, zoals Sara die nu ook in het bos is.Weer ontstaat er geroezemoes.Marlinde gaat verder. Ik weet dat jullie het spannend vinden om je zo maar aan mensen te laten zien. Mensen geloven niet, mensen maken kapot. Dat klopt. Maar zoals jullie zelf zeggen, het goede groeit. Mensen gaan steeds meer geloven in jullie, willen het goede doen, alleen weten ze soms niet beter. Daarom is het zo belangrijk dat we in liefde zitten. Die liefde uitstralen naar alles en iedereen. Zo de mensen raken en de wereld mooier maken.De elf klapt in zijn handen. Dank je Marlinde, je hebt helemaal gelijk. Door alle angst waren wij dit allemaal even vergeten. Door ons in liefde met ons hart te verbinden en dit uit te stralen kunnen wij de mensen raken en het bos mooier en mooier maken. Wie weet stoppen ze dan met kappen. Laten we de engelen om hulp vragen en zo doen ze dat!Ondertussen komt Sara aangehuppeld, wat is het hier mooi! Wat voelt ze zich vrolijk. De elfjes heeft ze nog niet gezien. Ach, dat maakt eigenlijk ook niet uit. Wel heeft ze vlinders gezien en bijen en een muis dat achter een boom wegkroop, Een roodborstje kwam bij haar zitten en floot een bijzonder lied. Zo bijzonder! Ze begrijpt Marlinde wel, de natuur is waardevol en moeten we zuinig op zijn. Ze neemt zich voor om de volgende keer alle rommel die ze ziet op te ruimen. En vaker naar dit bos te komen. Te kijken en luisteren naar alles wat ze ziet. Wie weet, ooit…. Misschien ooit ziet ze zelf ook die kabouters en elfjes. Ja, wie weet.Zo loopt ze naar haar fiets waar Marlinde al staat te wachten. Samen fietsen ze naar huis. Marlinde met haar verhaal en Sara met haar verhaal. Vastbesloten om het bos te redden. In liefde voor alles en iedereen.

Geschreven door: Nicole Geertjens